3 dingen die niemand je vertelt na de bevalling

3 dingen die niemand je vertelt na de bevalling

Daar lig je dan, zwangerschap overleefd, prachtig gelukte baby op je buik en je hebt energie voor tien. Geniet van dit moment, want geen enkele zwangerschapscursus heeft je verteld wat er gebeurt in de eerste maanden na de bevalling. Vandaag wil ik drie dingen delen die niemand je vertelt na de bevalling, maar die je wel zou moeten weten.

1. Poepen is eng. Nee, echt. Héél eng

De eerste keer poepen (voor de Belgen, nee, niet seks, kakken) na de bevalling is op zijn zachtst gezegd doodeng. In de maanden tijdens de zwangerschap zijn je darmen omhooggeduwd tot ergens aan je borsten. Waar je vlak voor de bevalling zonder al te veel moeite twee keer naar het toilet ging voor een grote boodschap, zal het na de bevalling even duren voor je weer moet. Je darmen hebben opeens zoveel meer ruimte gekregen en dat is maar goed ook. Elke dag werd er aan me gevraagd of ik al naar de wc was geweest. Op dag vier was het dan zover. Mijn buik borrelde en ik zat op de wc. Angstig, want ik was gehecht. Wat als ik mijn hechtingen eruit pers? Kan niet, denk ik. Of wat als ik helemaal uitscheur? Kan ook niet, denk ik. Of wat als ik mijn baarmoeder eruit pers? Wat op dat moment enorm aannemelijk voelde. Ogen dicht en gaan. Het gaat makkelijker dan je denkt, geloof me. Maar dan komt het afvegen. Je bloedt ontzettend, bent tijdelijk doodsbang voor alles tussen je benen en vraagt je af wat je dan moet.

Na drie keer een halfslachtige greep naar het toiletpapier, appte ik in halve paniek een vriendin die een peuter had en dit allemaal al had meegemaakt: “Ik durf niet af te vegen!” Ik hoopte dat ze nog wakker was, het was inmiddels al ruim na tienen ’s avonds. Ze appte gelukkig meteen terug. “Pak de billendoekjes voor je baby!” Even staarde ik vol ongeloof naar mijn telefoon om vervolgens tot de conclusie te komen: wat kan voor mijn baby, kan ook voor mij. Hemels was het, kan ik je vertellen. Angst weg en Zwitsalbillen, wat wil je nog meer?

Misschien dat ik dit niet met je had gedeeld. Dat snap ik.

2. Nachtmerries

De eerste nacht na de bevalling droomde ik over terroristische aanslagen. De nachten erop werden niet veel beter en toen ik mijn beklag deed bij de verloskundige, zei ze dat ik waarschijnlijk nog wel zou dromen dat ik op de baby zou rollen. Ik dacht dat het wel meeviel, maar op dag zes kreeg ze gelijk. Ik gaf borstvoeding, waaronder ook ’s nachts. Een aantal keer schrok ik wakker omdat ik dacht dat ik mijn kindje nog aan het voeden was, waarna ik vol paniek Jop wakker maakte. Die baby sliep heerlijk zijn zijn bed. Het bleek dat ik mijn hoofdkussen borstvoeding aan het geven was. Ja, we hebben ondertussen nieuwe kussens.

Die nachtmerries moeten wel na een tijdje weer overgaan. Zo niet, ga dan absoluut naar de dokter! 

3. Naweeën

Je hebt hier wellicht eerder van gehoord. Na de bevalling krijg je nog een tijdje last van naweeën. Je baarmoeder moet namelijk weer krimpen tot de grootte van voor de zwangerschap. Hoewel het negen maanden duurde voor je lichaam om je baarmoeder tot monsterlijke proporties te laten groeien, duurt het niet zo lang voor je baarmoeder weer is gekrompen tot de grootte van een peer. Die naweeën gebeuren net wat sneller en zijn net wat heftiger als je borstvoeding geeft. Iets met hormonen. En het zorgt er vooral voor dat je je afvraagt hoe je die bevalling bent doorgekomen.

Die eerste dagen na de bevalling zijn inderdaad niet echt fantastisch. Gelukkig heb je een wondertje gebaard wat hopelijk alles goedmaakt. Wat was iets waarvan je had gehoopt dat ze het je van tevoren hadden verteld?

Populair

Back to Top