Blog

Welkom op Kaktussen.nl

boekrecensie Risa green - Babypraat
Moederschap Recensies

Boekrecensie Risa Green – Babypraat

Ik heb sinds mijn zwangerschap een voorliefde ontwikkeld voor boeken en films over zwangerschap en het moederschap. Deze week las ik Babypraat van Risa Green. Het vervolg op Buikgevoel, dat ik eerder recenseerde

 

Als Lara met haar pasgeboren dochter Parker thuiskomt, komt ze erachter dat het moederschap lastiger is dan zwanger zijn. Als haar vader plots op de stoep staat met zijn verloofde die ooit stripper was, haar echtgenoot Andrew wel heel close wordt met een vijfentwintigjarige en de nanny voodoo bedrijft, zou je denken dat het haast niet erger worden.

 

Eindoordeel boek: [usr 2 size=20]

Risa Green is boos

Achterin de versie van het boek dat ik heb gelezen, zit een lezersgids. Hierin staan enkele vragen die gesteld zijn aan de auteur Risa. Risa vertelt dat dit boek niet gebaseerd is op haar eigen leven, maar het gevoel rondom het moederschap wel. Zo vertelt ze dat ze kwaad is op de wereld omdat haar niet is verteld hoe het moederschap werkelijk is. Ik heb al wel vaker geschreven dat ik de roze wolk die we volgens de media er gratis bij krijgen, nog niet heb gevonden. Dus Risa’s boosheid kan ik me voorstellen. Met dit boek hoopt de auteur moeders te vertellen dat het normaal is om het moederschap niet altijd even leuk te vinden. Maar wellicht is ze hierin net iets te doorgeslagen.

De echte vijand is Lara zelf

Elk verhaal moet een antagonist hebben: een tegenstander. Dit kan in de vorm van een persoon zijn, maar ook in de vorm van een gebeurtenis. Bij Lara lijkt iedereen haar tegenstander te zijn: Susan van de mammie-klas, de mommunisten in dezelfde lessen die flesvoeding verafschuwen, haar vader, de verloofde van haar vader, een nieuwe kennis van haar man Andrew, de babysitter Deloris, haar beste vriendin Julie, haar dochter Parker, haar dokter, de mevrouw in de supermarkt… ben je nog bij? Werkelijk iedereen is de vijand en dat is ook wat er zo stoort aan dit boek. Lara zit tot de laatste twintig pagina’s volledig in de slachtofferrol. Haar echtgenoot flirt te veel, haar nanny wil haar baby van haar afpakken, de dokter is gemeen, Julie is gemeen, iedereen is gemeen tegen haar. Ze stampt nog net niet met haar voeten op de grond, maar schreeuwt wel continu hoe oneerlijk het allemaal is.

Postnatale depressie

Lara heeft het overduidelijk zwaar met het moederschap en al gauw ontstaan bij de lezer zorgen, want postnatale depressie is iets serieus. In het boek wordt er ook geopperd dat Lara hier wellicht last van heeft. Lieftallige echtgenoot Andrew lacht het weg en ook de dokter vertelt Lara dat je ronduit klote voelen en het gevoel hebben dat je er geen grip op hebt, er nu eenmaal bij hoort. Een gemiste kans, wat mij betreft, want zo’n gevoel van machteloosheid en gemis aan steun is niet iets waar je alleen door hoeft te gaan. It takes a village to raise a child.

Show, don’t tell

Net als in het vorige deel gebeurt er weer een hoop waar we als lezer niet bij zijn, maar waar we achteraf over horen. We duiken de geschiedenis in en nog een keertje en nog een keertje, omdat nog lang niet alles verteld is. We leren over Lara’s gevoelens door middel van infodumps die soms te overweldigend zijn. Hierdoor krijg je als lezer weinig binding met het karakter en wil je vooral weten wat voor domme dingen echtgenoot Andrew nu weer uitkraamt en of Deloris nu écht aan voodoo doet. Omdat het boek wel lekker wegleest zonder dat je erbij na hoeft te denken en je als moeder echt wel wat herkenning hebt rondom de borstvoedingmaffia en slapeloosheid, krijgt het boek twee sterren.

 

Heb jij dit boek al gelezen? En zo ja, wat vond je ervan?

 

Dit boek is te koop vanaf €12,50 bij Bol.com.

 

 

 

Wellicht ook interessant


17 reacties

  1. Melissa

    Ik heb de boeken nog niet gelezen. Maar lees eigenlijk ook nooit boeken over de zwangerschap

  2. Laura Martens

    Ik lees sowieso niet veel boeken, dus deze kende ik ook nog niet! Mooie foto en je hebt het leuk geschreven!

  3. Nicole Orriëns

    Goede review! Volgens mij heb ik dit boek ooit wel gelezen, maar ik herinner me er weinig van. Blijkbaar heeft het weinig indruk gemaakt.

  4. Tikva

    Wat een goede een eerlijke review, ik denk niet dat het een boek voor mij is.

  5. Dhini

    Ik lees de boeken heel weinig. Wel boeken van mijn kid 😀 Dit ken ik nog niet.

  6. Hanneke

    Ik ken dit soort boeken niet, maar goed dat je een eerlijke review erover maakt 🙂

  7. Ilona

    Lijkt me niet zozeer een thema dat me aanspreekt, wel een mooie cover.

    Ilona

  8. Sanne

    Ik heb het boek nog niet gelezen. Maar het lijkt mij wel interessant. Vooral omdat ze met verschillende situaties te maken heeft.

  9. MC Kleuver

    Heel oprecht vertel je ons wat je van het boek vind. De inhoud en hoe het leest zijn natuurlijk twee verschillende dingen. Goed dat je dit uit elkaar houdt.

  10. Fleur

    Ik ken het boek niet, maar toen ik zwangers was van de eerste las ik ook alles wat los en vast zat over zwanger zijn

  11. Amanda

    De baby in de handtas op de cover maakte me wel even aan het lachen. Ik kan me helemaal voorstellen dat wanneer je zwanger bent of mama bent dat je dan graag boeken leest die daarmee te maken hebben. Dat heb ik nu bijvoorbeeld met trouwen 🙂

  12. Lotte

    Ik ken het boek niet, moet ook eerlijk zeggen ondanks mijn zwangerschap en moederschap trekken de boeken over deze onderwerpen mij totaal niet. Maar ik wil je wel even complimenten geven over hoe je de recensie hebt geschreven heel duidelijk en overzichtelijk!

  13. Bouchra

    Ik heb dit niet gelezen maar las tijdens mijn zwangerschappen ook niet veel, moet ik eerlijk toegeven. Keek wel naar allerlei docu’s over bevallen. Dat was een goede voorbereiding, voor mij dan.

  14. Ik ken het boek niet. Heb ook in mijn zwangerschappen niet dit soort boeken gelezen. Was best leuk geweest bednk ik me nu

  15. Merel

    Ik lees wel vaker dit soort boeken, maar geloof niet dat deze mijn aandacht zou kunnen vasthouden. Denk dat het gebrek aan informatie over de periode na de geboorte vooral bij moeders zelf ligt: als je nog geen kind hebt, sla je die info gewoon niet op. Ikzelf ook niet. Tegenwoordig hoef je de gemiddelde mamablog maar te lezen en je ziet dat we heus niet allemaal wekenlang gelukzalig ronddobberen op een roze wolk en constant glimlachend bezig zijn met onze nieuwe baby. Mama worden is hard werken. Of dat kan het zijn in elk geval. Daarnaast zou het me misschien gaan irriteren dat ze iedereen zo de schuld geeft (uiteindelijk denk ik ook: hoe zwaar kan het moederschap je nu helemaal vallen als je een nanny hebt en daarmee de zorg grotendeels bij een ander legt?)
    Los daarvan: goede en eerlijke review! 🙂

  16. Maaike

    Toen ik de titel las leek het me wel een leuk boek, maar als ik dit zo lees is dit niet de moeite waard. Het is zonde dat ze die depressie inderdaad zo wegschrijven. Jammer!

  17. kiki hasselton

    Een goed en eerlijk review! Ik lees nooit boeken over zwangerschap en alles wat daar mee te maken heeft, mede omdat ik bewust heb gekozen om geen kinderen te krijgen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *