De wetten van het moederschap buitenshuis

De wetten van het moederschap buitenshuis

Ik zie mezelf graag als een verantwoordelijke moeder die nadenkt over en op tijd signaleert van mogelijke ongelukjes, die volle luiers op tijd onderschept, altijd vijf setjes kleding mee heeft in de luiertas en precies het juiste speelgoed weet te lokaliseren waar De Kleinste op dat moment mee wilt spelen. Dit lukt me eigenlijk bijna altijd. Alleen denkt mijn omgeving daar op sommige momenten vast anders over, omdat juist het ‘falen’ anderen direct opvalt. Want je zult zien dat je dus niets bij je hebt als je peuter besluit met vijftien graden de fontein in te springen, of dat hij net honger heeft als je de supermarkt binnenstapt. Ondertussen hoeven Jop en ik maar één blik te wisselen om te realiseren dat we weer eens last hebben van de ‘wet van het ouderschap’. Dit betekent dat jouw ouderlijk ‘faalmoment’ altijd publiekelijk zal zijn.

Neem onderstaande wetten ter harte, of je zult net als iedere andere ouder jezelf ooit in een situatie bevinden die verre van ideaal is.

Wet 1: Neem altijd een volgepakte luiertas mee

Als je geen luiertas meeneemt op je tripje naar de winkel van slechts 10 minuten, zul je zien dat je kind alles onderkotst en onderkakt, luieruitslag heeft,  vervolgens onderuit gaat, zijn tand door de lip valt en een blauwe plek op zijn oog ontwikkelt.

Als je wel een luiertas meeneemt, zul je zien dat er niets aan de hand is. Zodat je dat gevaarte van 20 kilo elke keer voor niets meeneemt. Tot je hem dus thuislaat…

Wet 2: Neem altijd de hele slaapkamer en speelgoedkist mee van je peuter

Als je op vakantie gaat en je neemt een campingbedje, een speelgoedkist en dertig outfits voor de peuter mee, waardoor je je eigen schoenencollectie en koffer met je mooiste jurkjes thuis moest laten, zul je zien dat in het vakantiehuisje waar je zit, een ledikantje en speelgoed staat perfect passend bij de leeftijdscategorie van je kleintje. Daarnaast is er ook een wasmachine én droger zodat je kindje vijf keer per dag schone kleren kan aantrekken als hij wil. De volgende keer neem je gewoon niets meer mee.

De volgende keer dat je alleen het minimale meeneemt, zal er uiteraard geen wasmachine, ledikantje en speelgoed zijn. Ook al stond bij de beschrijving dat het er wel is. Het verhuurbureau of het park waar je je vakantie boekte, zal zich scharen achter ‘de indeling en inventaris van de huisjes kan verschillen’. Dikke pech, maar dat is dan nog wel te overleven. Je laat dat kind tussen jou en je partner in slapen (romantisch) en je bouwt een racebaan of poppenhuis van de aanwezige inventaris. Alleen dat je dus maar drie outfits voor de peuter mee hebt, houdt wel in dat je de hele dag aan het wassen bent. Met de hand. Want er is geen wasmachine.

Wet 3: Als je je houdt aan alle wetten, zal het alsnog misgaan

Zelfs als je alle wetten ter harte neemt en dus altijd voorbereid op pad gaat, zul je zien dat het misgaat. Zoals die ene keer dat we uiteten gingen voor moederdag. We waren zo goed voorbereid dat ik dacht: er kan niets misgaan. Het was niet mijn kind dat het restaurant bij elkaar krijste, maar de peuter van iemand anders. Het was niet mijn peuter die gilde van de honger, dat was die van iemand anders. Helaas was het wel mijn peuter die plots diarree kreeg. Gelukkig hadden we twee extra outfits mee, dus wat kan er misgaan, denk je? Dat kind kan twee keer zijn hele luier én outfit volschijten en dan zijn we nog veilig!

Nou. Toen kwam dus luier nummer drie. Outfit nummer drie ging er ook aan. Vlak voor het toetje. Ik heb mijn toetje laten staan, heb De Kleinste in mijn prachtige jas gewikkeld. Liep ik door de stad met een stinkende peuter die zijn vieze handjes om mijn armen sloeg, gewikkeld in mijn zomerjas, richting het huis van mijn schoonouders.  Hoe ging ik nu weer uitleggen dat ik deze keer wél voorbereid was, maar ik hier niet tegenop kon inpakken?

Ik leg me er maar bij neer. De wetten van het ouderschap betekenen nu eenmaal dat je altijd wel ergens te kakken wordt gezet door je kind.

Populair

Back to Top