Hoe wij slachtoffer werden van de slaaptrainer en de intelligentie van ons kind

Hoe wij slachtoffer werden van de slaaptrainer en de intelligentie van ons kind

Onze peuter is 2 en een beetje. Zolang hij al leeft, slaapt meneer slecht. Hij houdt zichzelf urenlang wakker, wil vooral mee met papa en mama en vindt dat hij ‘echt niet hoeft te slapen hoor mama, echt niet’. Omdat we het een beetje zat werden dat hij ’s avonds niet naar bed wou en wilde opblijven tot een uur of elf, of ons zover kreeg dat wij ook maar om acht uur in bed lagen, kochten we een slaaptrainer. Ondertussen ligt de slaaptrainer ergens achterin een kast en hebben we de peuter vertelt dat die ‘kapot’ is en we hem eerst moeten maken. Waarom? We hebben de intelligentie van ons kind onderschat.

Een slaaptrainer – uiteraard in Mickey Mouse stijl

Toen De Kleinste twee werd, wilde ik graag een slaaptrainer. Een slaaptrainer heeft een zonnetje en een maantje en geeft zo aan een kindje aan of dat hij moet slapen, of dat hij mag opstaan. Het is geen alarmklok, slechts een lampje. We vonden een prachtige van Mickey Mouse, betaalden rond de vijftig euro en begonnen vol goede moed. We legden De Kleinste uit dat het maantje betekende dat hij moest slapen. Bij de zon mocht hij mee.

De eerste nachten waren even wennen, maar al gauw sliep meneer in zijn eigen bed op zijn eigen kamer! ’s Nachts mocht hij nog wel bij ons in bed. We hadden het zonnetje ingesteld op 10 uur ’s avonds. Als hij dan na tien uur wakker zou worden, mocht hij met ons mee. Zo hadden wij onze avonden terug en had De Kleinste niet het gevoel dat hij voor een onmogelijke taak stond.

Langzaamaan kregen we nachten dat De Kleinste zelfs doorsliep tot zes uur de volgende ochtend, in zijn eigen bed. Dit was dan weer niet bevorderlijk voor mijn nachtrust, want ik was ondertussen zo gewend dat de peuter tussen ons in sliep, dat ik geen oog dicht deed ’s nachts en bijna elk uur checkte of dat kind van ons nog wel leefde.

Foute gedachte: een kind van twee krijgt heus niet alles mee

Na een erg drukke periode in november was het gedaan met de nachtrust. De Kleinste riep dat de maan betekende dat hij mee mocht en wees naar Mickey Mouse en schreeuwde keihard ‘zon!’ De grootste fout? Ik zei tegen hem: ‘Kijk maar naar Mickey Mouse. Als de zon komt, mag je mee.’

Zodra De Kleinste nog maar net in bed lag, begon hij al te wachten op de zon. ‘Zon komt zo, mama’, zei hij wijs om zeven uur. En om tien over zeven. Om half acht. Om acht uur. Tot ik om kwart voor tien op zijn kamer kwam en hij nóg wakker was en naar de maan keek. ‘Zon komt echt wel zo, mama’.

‘Mama, zon zoeken alsjeblieft’

En ineens had de peuter door dat papa en mama die zon konden zoeken voor hem. We legden hem in bed, legden uit dat de maan betekende dat hij moest slapen en de zon dat hij mee mocht en we nu de maan zagen, dus dat hij moest slapen. Hij geloofde ons niet. Hij bleef die klok in de gaten houden en vroeg ons keer op keer of we alsjeblieft de zon konden zoeken. ‘Mee. Mama, zon zoeken alsjeblieft’ – dit werd het standaard zinnetje terwijl hij mijn hand op de slaaptrainer legde.

Zit er een resetknop op?

‘Zit er een resetknop op?’ vroeg ik aan Jop. Ik had De Kleinste alweer tussen ons in gelegd in bed – je kan me niet beschuldigen van streng zijn, dit tot afgrijzen van Jop.

‘Waarop? Op die slaaptrainer?’

‘Nee, op dat kind! Die slaaptrainer wordt niets zo. Hij houdt zichzelf wakker tot die zon komt. En als het hem te lang duurt, vertelt hij me dat wij dat ding moeten zoeken voor hem.’

‘Die trainer kunnen we wel verkopen,’ zei Jop met een zucht. ‘Dit vergeet hij niet meer.’

En toch heb ik hoop. ‘Lieverd, Mickey Mouse is kapot.’ Ik haalde de slaaptrainer van de slaapkamer van de Kleinste af, die met verdrietige ogen toekeek.

‘Mama, Zieke (dit is hoe hij Mickey zegt, kan er ook niets aan doen) Mouse maken.’

‘Ja, schatje. Mama gaat Mickey Mouse maken. Maar dat is niet vandaag.’ Dat is hopelijk zodra hij is vergeten dat hij een slaaptrainer had met een zonnetje en maantje en hoe dat dan werkt. Dat kind slaapt dus weer niet in zijn eigen bed, maar Jop en ik hebben in ieder geval geleerd dat onze peuter meer meekrijgt dan wij dachten. Zijn we mooi klaar mee.

Als je peuter slecht slaapt, kan een slaaptrainer de uitkomst zijn. Mits je deze wel goed gebruikt.
Back to Top