Blog

Welkom op Kaktussen.nl

peuter bang in het donker
Moederschap Opvoeding

Mijn peuter is ineens bang in het donker

Dat onze peuter slaapproblemen heeft, weten de meesten van jullie wel. We zijn al ruim een jaar bezig met zijn slaappatroon en hoewel het elke week een beetje beter wordt, kwam daar opeens een enorme dip in drie weken geleden. Opeens sliep De Kleinste helemaal niet meer. Waarom? Hij was bang in het donker geworden. Ineens. Uit het niets. De deur moest open blijven, de lamp moest aan in de hal en als hij onverhoopt (zeg maar gerust elke nacht) bij ons in bed belandde, was er grote paniek als wij onze nachtlampjes uitdeden. Wat is dit ineens? Een trauma? Of is het normaal dat je peuter bang is in het donker?

‘Hij is vast aan het treuzelen, mijn peuter is helemaal niet bang in het donker’

In eerste instantie dacht ik dat De Kleinste zich aanstelde. Hij had de laatste tijd al meer trucjes ontwikkeld om nog maar niet te hoeven slapen. Tandenpoetsen was een strijd, het aankleden en verschonen een spelletje en bij het slapen was één verhaaltje nooit genoeg. Niet alleen dat, ook stond hij erop dat je bij hem kwam liggen, wilde hij nog een kus of twintig, miste hij net die ene knuffel in zijn bed waar hij al twee weken niet naar had omgekeken en pleurde hij zijn speen uit bed als je de kamer nog niet uit was. Toen dat kind dus ineens riep dat hij ‘bang’ was en dat de lamp aan moest, dacht ik: je kan me wat. Je bent nooit bang geweest in het donker, je hebt vast ergens het woordje ‘bang’ opgevangen en weet totaal niet wat het betekent.

‘Ik heb zijn deur opengelaten, hij was bang’

Twee weken geleden bracht Jop De Kleinste naar bed. Toen Jop beneden kwam, deelde hij me mee dat hij de slaapkamerdeur had opengelaten en de lamp in de hal had aangedaan. ‘Hij is echt bang, hoor. Hij is stil nu, zie je!’ Ik zuchtte, rolde met mijn ogen, mopperde over energieverspilling, vertelde hem dat De Kleinste toch zo weer wakker zou worden en ik ging op onderzoek uit.

Het is normaal dat een peuter bang is in het donker

Ik krijg het bijna mijn vingers niet uit. Ik moet namelijk mijn ongelijk bekennen. Jop had gelijk, op alle punten. Hij gaat zich zooooo zelfvoldaan voelen als hij dit leest. Wedden dat hij dit artikel meteen tot de beste blogpost ooit bombardeert? Hij krijgt namelijk niet zo vaak gelijk van mij.

Nadat Jop dus een lampje op de overloop aanliet, sliep onze peuter als een roosje. Hij zeurde niet meer over bang zijn en treuzelde ook ineens een stuk minder met naar bed gaan. In plaats van honderdduizend verhaaltjes, kusjes en knuffels, is het nu alleen nog maar: ‘deur open’ voor hij gaat slapen.

Vanaf ongeveer twee jaar begint een peuter angstig te worden voor het donker. Omdat dit een probleem is wat veel ouders herkennen, is er vaak eenzelfde oorzaak aan het probleem. Volgens het Leerboek der opvoedkunde van L.S. van Hees en A.E. Hermans-de Roos uit de jaren 70, heeft dit te maken met het voorstellingsleven van jonge kinderen. Waar ze overdag leven en spelen in het hier en nu en ze continu afgeleid worden, hebben ze in het donker geen afleiding van speelgoed of andere dingen en kan de fantasie ineens werkelijkheid lijken. Waar volwassenen fantasie en werkelijkheid kunnen scheiden, kan een peuter dit absoluut nog niet. Uit onderzoek blijkt dat peuters de beelden uit hun voorstellingsvermogen levensecht zien.

Toon begrip en accepteer dat je stroomrekening de aankomende twee jaar wat stijgt

En dus heb ik ondertussen geaccepteerd dat we de aankomende 2 tot 6 jaar meer energie verspillen ’s nachts door die lamp in de hal. En accepteer ik maar weer opnieuw dat ook ik geen perfecte moeder ben die alles weet over haar kleintje.

Wellicht ook interessant


2 reacties

  1. Wicked Mommy

    En dan krijg je ook ineens dat ze bang zijn voor monsters overal.
    Hiervoor heb ik een planten spuit gevuld met water,paar druppels aroma olie in (lavendel, eucalyptus).
    Voor het slapen gaan ga ik als een echte ghost buster door zijn kamer om alle monsters nat te sproeien.
    Door het luchtje denkt hij echt dat ze dan weg gaan.
    Geen monsters meer, een kamer die lekker ruikt en een kind dat heerlijk slaapt in die rustgevende luchtjes.

    • Caroline

      Ja, dat heb ik inderdaad ook al gehoord! Dat heerst hier gelukkig nog niet… ik zie inderdaad de monster spray overal en stiekem vind ik dat ook wel weer leuk en lekker creatief haha


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *