Dit zijn de redenen waarom jouw peuter niet slaapt

Dit zijn de redenen waarom jouw peuter niet slaapt

Dat onze peuter problemen heeft met slapen, is niet iets waar ik een geheim van heb gemaakt. We hebben te horen gekregen dat het aan ons als ouders ligt, dat het eraan ligt dat we hem te vroeg op bed leggen of dat we te druk zijn. Wat de reden ook is, kinderen proberen graag uit. En kinderen die liever niet slapen, zullen nog meer pogingen doen om maar vooral wakker te blijven. Mocht jouw peuter ook slecht in slaap vallen, dan is het vooral belangrijk om te weten of dat hij eigenwijs is, of dat je peuter bang is om te gaan slapen.

Angst om te slapen

Sommige kinderen zijn banger aangelegd dan anderen. Ze zijn niet graag alleen, om welke reden dan ook, en zullen er alles aan doen om jou bij zich te houden. Een kind dat niet rustig is en zich niet veilig voelt, zal echt niet gaan slapen. Net als dat jij niet kan slapen als je de dag erna een spannende dag hebt, zal je peuter al helemaal niet kunnen slapen. Tel daarbovenop dat peuters lastig het verschil kunnen duiden tussen echt en nep en je snapt misschien beter waarom je kleintje bang is om te slapen.

Eigenwijs of bang? Probeer de wekkermethode

Om zeker te weten dat je kind aan het uitdagen is en echt gewoon lekker bij jullie beneden op de bank ook chips wil vreten, of dat hij echt bang is, kun je de wekkermethode uitproberen. Bij de wekkermethode loop je elke vijf minuten even naar je kindje toe. Je zegt niet veel, hooguit een welterusten. Je geeft je kind nog een kus en een knuffel en je gaat weer. Een kind dat bang is om te slapen, zal rustig worden zodra hij jou ziet. Als je dit herhaalt, zal je zien dat een peuter die vooral eigenwijs is, het niet zo boeiend meer vindt dat je elke vijf minuten komt: de lol is er dan echt af.

Vast slaapritueel

Kinderen houden nu eenmaal van grenzen opzoeken en die proberen te verleggen. Nog één verhaaltje, nog één knuffel, nog één kus en mama, je moet ook écht alle acht de knuffels die in bed liggen, een knuffel en kus geven. En je moet ze toestoppen. En nog een kus geven. Oh en je moet papa een kus geven. En Wolf met maar één arm moet ook nog een kus en knuffel. En oh jee, waar moet de peuter nu liggen? Want ja, alle knuffels liggen al in bed. Je hoort het al, ons slaapritueel ging langzaam naar de dertig minuten, terwijl ik hem eerder richting de dertig seconden wilde hebben. Kies een vast slaapritueel. Deze kan anders zijn dan die van je partner of dan die van opa en oma. Jonge kinderen hangen rituelen vast aan een persoon, dus dat jij iets anders doet dan je partner, is niet erg. Zolang je maar niet dagelijks je eigen volgorde verandert. Onze volgorde is als volgt:

  • tanden poetsen;
  • schone luier en pyjama aan;
  • in bed liggen met de knuffels;
  • een verhaaltje voorlezen uit ZieZo! van Annie M.G. Schmidt – tijdelijke favoriet: De trein die bleef staan op pagina 127;
  • een knuffel en kus voor De Kleinste;
  • een knuffel en kus voor elke knuffel van links naar rechts;
  • nog een knuffel en kus voor De Kleinste.

En vervolgens volgt de uitleg dat papa en mama de was gaan doen en dat we echt wel in de buurt zijn. Vaak vraagt de peuter nog wel een stuk of vijf keer of hij ook mag helpen met de was. Hij denkt vast dat het een codewoord is voor op de bank hangen met een goede film – wat het ook is. Tegenwoordig moeten we nog één keer terug nadat we De Kleinste op bed hebben gelegd. Alsof hij even wil controleren dat we er nog echt zijn. Nog een kus en knuffel, nog een keer de uitleg dat we de was doen en als we klaar zijn met de was, dat we dan naar bed komen.

Als we dat zouden doen, zouden we overigens nooit naar bed kunnen komen. We lopen structureel achttien manden achter, of zo.

Maak de omgeving veilig

Wij troosten ons met de gedachte dat zodra hij zijn eerste vriendinnetje mee naar huis neemt, hij vast niet meer bij ons in bed ligt.

Als je kindje zich onveilig voelt, maak de omgeving waarin hij slaapt, dan veilig. Laat een nachtlampje aan wanneer hij bang is in het donker. Als hij zich even veiliger voelt op jullie kamer en jullie hebben er geen problemen mee: waarom leg je hem dan niet in jullie bed? Of in zijn ledikantje op jullie kamer? Wij troosten ons met de gedachte dat zodra hij zijn eerste vriendinnetje mee naar huis neemt, hij vast niet meer bij ons in bed ligt. Nog een jaar of dertien te gaan dus.

Verwijder dingen die wellicht enge schaduwen kunnen maken. Maak de kamer of ruimte mooi en gezellig en koop bijvoorbeeld beddengoed waar je kleintje dol op is. Een favoriete knuffel kan ook altijd helpen. Als je kindje echt nog heel klein is, leg dan bijvoorbeeld iets wat van jou is, in het bedje. Schuif bijvoorbeeld een shirt wat je aan hebt gehad, om het matras. Toen De Kleinste op de neonatologie lag in het ziekenhuis, kreeg ik de opdracht om hydrofiele doeken op mijn borsten te leggen. Die werden elke paar uur omgewisseld, zodat De Kleinste altijd mijn geur om zich heen had.

Houd vol en leg uit

Wat misschien wel het belangrijkste is: geef niet te gauw op. Kinderen zijn doorzetters. Als ze dat niet waren, leerden ze niet lopen, maar bleven ze kruipen. Dan leerden ze niet praten, maar bleven ze brabbelen. Ze zullen dus ook alles doen om te kijken waar jouw grenzen liggen. Als er iets is wat je van je kind leert, is het doorzettingsvermogen. You win some, you lose some. Soms mag je best toegeven, maar doe het niet te vaak. Want daar krijg je echt spijt van.

wat als je peuter niet wil slapen?

Back to Top