Thuisblijfmoeders doen niets – hoe kan deze mythe nog bestaan?

Thuisblijfmoeders doen niets – hoe kan deze mythe nog bestaan?

Ja, we hebben het er al zo vaak over gehad en we hebben er al zo vaak over gelezen: thuisblijfmoeders moeten gewoon aan het werk. Inkomen genereren! Artikelen en discussies over en weer tussen thuisblijfmoeders en werkende moeders, gekat op elkaar en het allemaal zoveel beter doen dan de ander, het is om gek van te worden. Waarom ik dan toch dit artikel schrijf? Omdat het gewoon een keer klaar moet zijn. En omdat ik geweldig materiaal vond in de naslagwerken van de Baedeker voor de Huisvrouw over werkende en niet-werkende vrouwen.

Baedeker voor de Huisvrouw

Baedeker voor de Huisvrouw is een 21-delig naslagwerk voor huisvrouwen wat is uitgegeven in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw. In het boek worden adviezen gegeven aan vrouwen hoe ze een goede huisvrouw, moeder en gastvrouw kunnen zijn.

Interessant genoeg heeft dit boek, wat dus als doelgroep de huisvrouw heeft, een sectie voor werkende vrouwen.

De werkende vrouw in de jaren 50

Tot 1956 waren getrouwde vrouwen in Nederland niet handelingsbekwaam. Dit betekent dat je als vrouw zijnde niet mocht beslissen over de opvoeding van de kinderen en niet alleen dat: zodra een vrouw trouwde, werd je arbeidsovereenkomst ontbonden. Als getrouwde vrouw was je namelijk moeder, ook al had je nog geen kinderen. Het feit dat je als vrouw direct thuis kwam te zitten, is ondenkbaar in ons huidige tijdperk. Zo ondenkbaar, dat mensen lijken te vinden dat thuisblijfmoeders onderdrukt worden door hun partner, teren op de zak van hun partner en gewoon een baan moeten gaan vinden. Net als de rest van Nederland. Want wat is het toch gezellig, de hele dag thuiszitten. Alleen maar vakantie vieren en een beetje tv kijken.

Heel eerlijk, ik moet er niet aan denken om thuis te zitten zonder werk. Ik heb een gruwelijke hekel aan het huishouden en koken vind ik ook niet leuk.

Over die werkende vrouw heeft de Baedeker voor de Huisvrouw het volgende te zeggen: ‘Jammer genoeg worden alleen maar de vrouwen die werkzaam zijn op kantoor of elders, betiteld als “werkende” vrouwen. Net of de huisvrouwen de gehele dag met de handen over elkaar zitten!’ Het boek gaat verder: ‘Is er één beroep, dat een zo veelzijdige kennis van de vrouw verlangt als dat van huisvrouw?’. In de kantlijn staat dikgedrukt: ‘ook de huisvrouw werkt, zelfs vele beroepen in één verenigd.’

Keuzevrijheid

Wie kinderen thuis heeft, weet maar al te goed hoe zwaar het ouderschap kan zijn. Er moet een huishouden gerund, er moeten voedzame maaltijden gemaakt worden, er moet worden opgevoed, we moeten om kunnen gaan met de peuterpuberteit, we moeten per se samen met onze koters spelen en met een beetje geluk heb je nog wat tijd voor jezelf. Velen rusten niet uit in het weekend, maar op kantoor. En tijd voor griep is er thuis al he-le-maal niet. Waar we het dan vandaan halen dat thuisblijfmoeders het makkelijk hebben, is mij een raadsel. Als zelfs een boek uit de jaren 50 al vindt dat huisvrouwen werken en hun baan veelzijdig is, waarom dan toch dat oordeel over en weer?

Er zijn thuisblijfmoeders die beweren dat werkende moeders hun kind verwaarlozen. En er zijn werkende moeders die beweren dat thuisblijfmoeders nu eens moeten leren financieel onafhankelijk te zijn en het seksisme in stand houden.

We vergeten alleen één belangrijk ding: de keuzevrijheid die wij vrouwen kregen eind jaren 50. Tot zestig jaar geleden hadden we geen keuze en waren we bijna allemaal thuisblijfmoeders. De keuzevrijheid die we nu hebben is er één waar we bij stil moeten staan. De wet accepteert het. Nu wij moeders nog.

Populair

Back to Top