De voordelen van PCOS

De afgelopen twee weken ben ik weer een aantal keer in het ziekenhuis te vinden geweest. Vrijdag 9 oktober was het een spannende dag: cyclusdag 3. Want zoals ik in mijn vorige blogpost schreef, had ik last van cysten. Had, ja! De cysten zijn namelijk weg! Een hoera-moment voor ons.

Helaas was dag 10, afgelopen vrijdag dus, minder leuk. Vooralsnog was er niets te zien, wat inhoudt dat er weer een bezoekje gepland staat voor morgenochtend. Dit zorgt voor zenuwen, doemdenken, hoop en gek genoeg ook voor kleine geluksmomentjes.

Op dit moment genieten Jop en ik van de fijne dingen rondom onze kinderwens. Dat is geen bewuste keuze, het is zo gegroeid. We wisten al twee jaar dat ik mogelijk PCOS had, maar pas sinds januari dit jaar is dit ook echt een belangrijk ding in ons leven geworden. En hoewel dit een pijnlijk gegeven is, wil ik daar vandaag niet bij stilstaan. Ik ga het namelijk hebben over de voordelen van PCOS. Want ja, die zijn er zeker!

Voordelen PCOS

Op dit moment wordt het een sport om positieve dingen te vinden in de ziekenhuisbezoeken, de medicijnen en de gesprekken met anderen. Het is niet eens heel moeilijk om positieve dingen, hoe klein ook, te vinden. Vandaag benoem ik drie voordelen van PCOS.

Je leert de medewerkers (en de patiënten) kennen

Ik kom nu elke maand ongeveer vier keer in het ziekenhuis. Sommige weken meer dan andere en dan vang je wel eens, onbedoeld, het één en ander op.

Zo weet ik dat één van de receptionisten het belachelijk vond dat de patiënten moeten betalen voor hun koffie of thee. In plaats van dat ze bleef klagen, deelde ze daadwerkelijk muntjes uit aan de patiënten, zodat we ‘een lekker bakje koffie’ konden halen wanneer we dat wilden. Sinds kort lopen er twee dames rond om iedereen iets te drinken aan te bieden. Ik weet niet of deze lieve receptioniste er iets mee te maken heeft, maar ik vind het leuk om te doen alsof dit wel zo is.

Een andere receptioniste vindt de puzzels in de weekendkranten heel erg leuk, maar mensen die Sudoku’s leuk vinden, snapt ze niet. Ze vindt de puzzels zo verwarrend dat ze het uitspreekt als ‘Sudoka’. En weer een ander hekelt de taart die ze elke keer getrakteerd krijgt van collega’s. Ik weet ook dat je twee receptionisten nodig hebt om één Duitse vrouw te helpen en ze er tien minuten over doen om erachter te komen wat het Duitse woord voor ‘huisarts’ is. 

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de patiënten! Als je sociaal contact wil, pak dan geen tijdschrift en neem ook geen boek op je schoot. Kijk opzichtig om je heen en glimlach naar iedereen die binnenkomt. Er is er altijd wel één die gaat praten over hun mening omtrent het patiëntendossier, waarna ze steevast vertellen wat voor een werk ze doen en waarvoor ze bij de gynaecoloog op bezoek zijn.

Het ziekenhuis helpt je tijd maken voor elkaar

Te moe en te druk om met je partner een gezellig romantisch intieme avond te plannen? De afdeling fertiliteit is je redding! Ze garanderen helaas geen gezellige of romantische avond, maar wél intiem.

Verplicht intiem.

Hoe dan? Een situatieschets: je ligt met je benen wijd op de onderzoeksstoel. Je krijgt een inwendige echo en op het scherm zie je dat je eiblaasjes het juiste formaat hebben. Gefeliciteerd! De medicijnen werken! Je mag je weer aankleden en dan krijg je de vervolgstappen te horen:
‘De aankomende 3-4 dagen is het belangrijk om intiem te zijn. Er mag niet meer dan 48 uur tussen geslachtsgemeenschap zitten.’ Je pakt nog nét niet je agenda erbij om het te plannen.

Nu blijkt dat je bij controle in het ziekenhuis misschien toch een planning had moeten maken, want de eerste opmerking die je krijgt, is: ‘Jullie hadden huiswerk!’

Nee, romantisch is het niet, maar je maakt wel tijd voor elkaar!

Je hebt ineens heel veel contact met je familie

Dit is natuurlijk alleen een voordeel als je een lieve/leuke familie hebt. Gelukkig zijn wij gezegend met een fantastische familie (aan beide kanten) en zijn onze vrienden geweldig. Had je voorheen wellicht geen gespreksonderwerp met je tante, of je achterneef of had je met je schoonvader na twee minuten al geen gespreksstof meer, nu kom je om in de woorden. Op de vraag: ‘En hoe is het dan met jou?’ kun je zo een kwartier volpraten. Ja, we zijn dankbaar voor het luisterend oor van alle mensen om ons heen.

Mocht je trouwens niet goed kunnen met je familie, klets ze dan alsnog de oren van de kop af. Dan heb je binnen no time een stuk minder contact.

Populair

Back to Top