Blog

Welkom op Kaktussen.nl

Moederschap

Waarom mijn nee soms een ja wordt

Consequent zijn is erg belangrijk als je een kind wil opvoeden dat grenzen snapt, zich houdt aan afspraken en niet denkt dat hij bij een flinke driftbui altijd zijn zin krijgt. Dat snappen we allemaal. We zijn er ook als de kippen bij om iemand te veroordelen als diegene zijn of haar kind zijn zin geeft. Toch is het echt niet heel raar om af en toe van je nee een ja te maken. Zo leer je je kind dat onderhandelen soms een optie is.

Wanneer wel ruimte voor onderhandeling met je peuter?

Ga ik in onderhandeling met mijn peuter? Ja. Vaker dan ik me realiseer. Bijvoorbeeld als hij niet meer wil eten, maar wel mijn eten op wil eten. ‘Prima, nog vijf hapjes groente. Oké, twee dan.’

En soms omdat hij iets lekkers wil en het lief vraagt. Soms omdat hij graag wil helpen met koken en ik daar totaal geen zin in heb, want helpen is eerder zooi maken en wie moet dat weer opruimen? Juist, ik. Maar aan de andere kant: ik wil ook een zoon opvoeden die weet hoe het huishouden werkt. En bovenal: ik wil een zoon die later kookt voor zijn moeder. Investeren in de toekomst. Of zoiets.

Door je kind te leren dat een nee soms een ja wordt, leert hij uiteindelijk dat er onderhandelingsruimte is. Maar dit moet je niet altijd doen, natuurlijk.

Wanneer geen ruimte voor onderhandeling met je peuter?

Ik ga nooit, oké, bijna nooit, de onderhandeling in met mijn kind als hij een driftbui heeft. Bijna nooit? Nee, ik weet dat het nooit zou moeten zijn, maar soms trek ik het niet en wil ik gewoon dat hij ophoudt met janken. Dan krijgt hij maar een stukje chocolade. Judge me all you want. Ik weet zelf wel dat dat kind me manipuleert waar ik bijsta. Ik ben nou eenmaal niet de strengste van zijn ouders, gek genoeg.

Momenten dat het niet zo slim is om van je nee een ja te maken

Er zijn ook zeker momenten dat het echt niet slim is om je kind te leren dat onderhandelen kan. Wanneer niet? Wat denk je bijvoorbeeld van:

  • die ene keer dat je kind dolgraag met de kots van de kat wilde spelen. Het is slim om je ‘nee, dat mag niet’ nu ook daadwerkelijk een nee te laten. Tenzij je naast je kind en de vloer ook je bank, je muren, al het speelgoed, je tv en je nieuwe kleding wilt poetsen. Mocht je dit toch doen: Biotex. Fantastisch.
  • als je kind een slok bier of wijn wil proeven. Of koffie, want cafeïne. Ik hoef dit hopelijk niet uit te leggen.
  • als je kind besluit dat hij geen hand hoeft terwijl je een weg over moet steken. De Kleinste is dol op vrachtwagens. Ik vind het prima. Maar dan wel vanaf de stoep. En houd verdorie mijn hand vast, anders til ik je op. Wil je platgereden worden, of zo? Geen wonder dat ik je soms aanlijn!
  • die ene keer dat je kind graag de flessen wijn wilde knuffelen in de supermarkt en ze bijna uit zijn handen gleden en je het al voor je zag dat er kostbare wijn op de grond lag. Het is namelijk not done om vervolgens op de grond tussen de glasscherven het goedje op te drinken. Ook al heb je het nog zo nodig als je bij een vakkenvuller moet melden dat die flessen wijn daar komen omdat je kind de wijn zo lief vond.

En de allerbelangrijkste reden dat je nee niet altijd een ja hoeft te worden: je mag best gewoon nee zeggen. Ook al kan het best een ja worden. Waarom? Omdat jij de moeder bent en het zegt. Daarom!

Wellicht ook interessant


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *